Aktywizacja osób starszych

Jak ważny jest ten aspekt w budowaniu relacji z podopiecznym, wiedzą najlepiej opiekuni, którzy już go stosują. Drobne zmiany w życiu podopiecznego, mogą podnieść standard jego życia, a tym samy podnieść pracę opiekunki na wyżyny. Warto jednak pamiętać, że aktywizacja osób starszych powinna być zawsze dostosowana do ich możliwości fizycznych oraz psychicznych.

Warto nakłaniać podopiecznego do organizowania spotkań ze znajomymi. Czas, który spędzi wśród ludzi, może się przysłużyć poprawie samopoczucia i samooceny…

Udziałem w spotkaniach z bliskimi i znajomymi

Warto nakłaniać podopiecznego do organizowania spotkań ze znajomymi. Czas, który spędzi wśród ludzi, może się przysłużyć poprawie samopoczucia i samooceny. Do czasu spędzanego z bliskimi i rodziną, zaliczamy też wspólne posiłki czy czas spędzony wspólnie prze telewizorem. Spotkania ze znajomymi i rodzina mają przyczynić się do zmniejszenia osamotnienia i alienacji podopiecznego. Podopieczny który czuje współzależność i akceptację, chętniej podchodzi do rehabilitacji i szybciej zdrowieje.

Jeśli to możliwe aktywny wypoczynek

Najbardziej wskazaną formą ruchu dla seniora są spacery. Innym pomysłem na aktywność fizyczną jest basen. Nie można zapominać o podopiecznych, którzy chwilowo lub trwale poruszają się na wózku inwalidzkim- dla nich, rehabilitacja pod okiem instruktora, będzie najlepsza formą ruchu.

Dokształcanie podopiecznego

To forma aktywizacji, która jest wstanie uchronić podopiecznego od wykluczenia społecznego. Pokaż podopiecznemu prasę kolorową, opowiedz mu o bieżących wydarzeniach na świecie. Jeśli masz dostęp do komputera, pokazuj podopiecznemu strony dostosowane do jego zainteresowań. Tak naprawdę za dokształcanie podopiecznego, możemy uznać wszystkie działania, które polegają na opowiadaniu mu o nowym.

Korzystanie z dostępnych form kultury (nawet jeśli masowej)

Forma aktywizacji uznawana przez niektórych za dokształcanie. Korzystanie z dostępnych form kultury zapobiega poczuciu wykluczenia i podnosi samoocenę. Za korzystanie z kultury możemy uznać: wizytę w muzeum, operze, kinie, teatrze ale także oglądanie filmów na DVD telewizji.

Terapia oparta na słowie

Terapia w formie rozmowy, pogadanek, dyskusji. To najłatwiejszy rodzaj aktywizacji seniora (o ile podopieczny nie ma upośledzonej mowy). W rozmowach z osobą starszą, warto nawiązywać do jej lat młodzieńczych – to znacznie poprawia nastrój podopiecznego.

Silwoterapia

Czyli terapia poprzez kontakt z naturą. Może to być przebywanie w przydomowym ogrodzie lub wycieczka do parku czy ogrodu botanicznego. Za Silwoterapie uznajemy szeroko pojęty kontakt z przyrodą.

Kynologia i Felinologia

Czyli terapia przy pomocy użycia psów i kotów. Podopieczny dzięki kontaktowi ze zwierzęciem może poczuć się za nie odpowiedzialnym ergo poczuć, że panuje nad sytuacją. Zwierzęta terapeuci, są specjalnie szkolone do tej roli, nie zrobią podopiecznemu krzywdy.

ZAMKNIJ
CZYTAJ DALEJ

Czy łatwo wybudować dobry kontakt z podopiecznym, czy bycie opiekunem może przynosić satysfakcję z wykonywanego zawodu? Na pewno, wystarczy korzystać z tych 6 zasad.

Czy łatwo wybudować dobry kontakt z podopiecznym, czy bycie opiekunem może przynosić satysfakcję z wykonywanego zawodu? Na pewno, wystarczy korzystać z tych 6 zasad.

1. Zasłuż na zaufanie

Zaufanie to najważniejsza relacja, jaka może powstać pomiędzy ludźmi. Jest podstawą szacunku, wzajemności, opieki, troski szczególnie w kontakcie z osobą starszą. Aby pomiędzy dwojgiem ludzi pojawiło się zaufanie potrzeba: czasu, uważności, zaangażowania, wiarygodności, oraz dobrej woli. Zaufanie kształtuje się długo i jest sumą wszystkich podjętych wobec podopiecznego działań i okazywanych mu emocji, dlatego warto pamiętać że tylko szczere zachowanie może zostać uznane za godne zaufania. W przypadku tej wartości nie ma półśrodków. Może się jednak zdarzyć, że mimo podjętych środków, pozytywnego nastawienia i chęci, podopieczny nie chce nam zaufać- wtedy warto zadać pytanie: dlaczego? . Odpowiedź powinna pomóc w dostosowaniu postępowania, zachowania, komunikowania przez opiekuna tak, aby rozwiać wszystkie wątpliwości.

2. Bądź etyczny

Osoby starsze, bardzo często wymagają szczególnej opieki. Praca z człowiekiem chorym, niepełnosprawnym czy niedołężnym, często odbywa się w obszarze jego intymności. Nieodpowiednie zachowanie może spowodować niechęć do opiekuna i znaczne obniżenie samooceny. Właśnie dlatego od opiekuna wymagane jest stosowanie się do etyki zawodu: szczególnej wrażliwość, dyskrecji, delikatności i szacunku, których stosowanie pozwoli podopiecznemu czuć się komfortowo. Pamiętaj proszę, że w dużej mierze los podopiecznych zależy od tych, którzy do takiego pomagania zostali wybrani – czyli do Ciebie.

3. Wykaż się wrażliwością

Wrażliwość to sposób postrzegania człowieka to uważne dostrzeganie jego osoby ze skupieniem na szczegóły. Większość nas nie zwraca uwagi na detale, które często stanowią budulec relacji oraz zrozumienia. W przypadku wrażliwości potrzebne nam są: oczy aby zobaczyć, słuch aby usłyszeć, mowa aby wyrazić, rozum aby zrozumieć, oraz chęć postrzegania podopiecznego jako człowieka. Wsparcie osoby starszej powinno dawać jej możliwość samodzielności na którą pozwali im ich stan zdrowia. Rozmowa, pomoc może przynosić ulgę, ale może również zawstydzać i budować dystans. Osoby, które opiekują się starszymi ludźmi powinny brać pod uwagę wszystkie sfery fizyczną, intelektualną, psychiczną i na tej podstawie dostosować swoją pomoc tak, aby nie naruszała ona poczucia własnej wartości i potrzeby szacunku podopiecznego.

4. Szanuj podopiecznego

Szacunek wyraża się w tolerancji, akceptacji inności . Poszanowanie poglądów innych ludzi jest sprawą kluczową w pracy z drugim człowiekiem. Szacunek wiąże się w dużej mierze ze zrozumieniem innych ludzi. Nie wszyscy muszą myśleć, czuć i rozumieć tak jak my. Nie powinno się tego oczekiwać a już tym bardziej narzucać. Zaakceptuj zwyczaje podopiecznego, chyba że w jakiś sposób naruszają twoje dobro czy przestrzeń osobistą, jeśli tak się dzieje, wytłumacz podopiecznemu, że jego postępowanie jest nie w porządku. Pomimo prawdopodobnych niełatwych sytuacji i słów które możesz usłyszeć, warto przyjąć, że osoba wyrażająca je przeżywa przykre emocje. Jak już, wspomnieliśmy nie można zgadzać się na wszystko, ale czasami – przez szacunek – można wiele „nie zauważyć”, „nie słyszeć”, „nie widzieć”. Wielką sztuką, mądrością i wysiłkiem woli jest nauczenie się życia innego człowieka, tak aby móc być jego wsparciem, pomocą i przyjacielem. Czasami wymaga to rezygnacji z własnego interesu, jednak szlachetność działania jest odebrana jako największa wartość opieki.

5. Komunikuj się z podopiecznym

Tu wszystko zależy od kondycji intelektualnej podopiecznego. W wieku starszym, wyraźnie zmniejsza się zdolność tworzenia nowych zapisów pamięciowych, na skutek których podopieczny może stracić możliwość przeżywania aktualnej rzeczywistości. Każda osoba, która pracowała lub miała w rodzinie osoby starsze wie, że z niesamowitą precyzją pamiętają szczegóły wydarzeń z przed lat. Przeszłość staje się bliższa i świeższa niż teraźniejszość, a urazy z dzieciństwa i młodości zachowują przez całe życie swój ciemny koloryt. Jedną z ważniejszych potrzeb człowieka starszego jest wysłuchanie jego wspomnień. Jeśli z podopiecznym trudno jest nawiązać kontakt dotyczący spraw bieżących, warto próbować rozmawiać o sytuacjach z przeszłości (takie rozmowy powinny wywoływać pozytywne emocje i dawać poczucie spełnienia/ulgi).

6. Opiekuj się ale nie bądź nadopiekuńczy

Rób tylko to, co jest konieczne. Jeśli podopieczny deklaruje, że potrafi coś zrobić pozwól mu pamiętaj jednak o asekuracji. Jeśli coś idzie nie tak, zapytaj czy możesz pomóc. Nadmierna opiekuńczość prowadzi do: utraty poczucia wolności, poczucia bycia „gorszym” a w konsekwencji do depresji.

ZAMKNIJ
CZYTAJ DALEJ

Jest również wiele rzeczy, które możesz zrobić sam dla siebie, aby poprawić swoje samopoczucie psychiczne…

Jest również wiele rzeczy, które możesz zrobić sam dla siebie, aby poprawić swoje samopoczucie psychiczne. Nie wszystkie poniższe sugestie będą idealne dla wszystkich, ale zazwyczaj co najmniej jedna lub dwie okazują się pomocne większości ludzi.

1. Informuj podopiecznego o jego stanie zdrowia. W tej sytuacji lepiej nie pozostawiać miejsca na przypuszczenia. Posiadanie informacji o komplikacjach poudarowych może być uspokajające.

2. Zachęcaj podopiecznego do zadawania pytań o jego stan zdrowia. Jeśli czegoś nie wie, lepiej żeby zapytał niż martwił się na zapas.

3. Bądź wyrozumiały dla podopiecznego. Jego agresywne zachowanie może być wynikiem komplikacji poudarowych. Czasami lepiej wyjść z pokoju niż dopuścić do eskalacji konfliktu.

4. Animuj spotkania. Regularne spotykania z ludźmi, to istotne źródło dobrego samopoczucia. Rozmowa z ludźmi może być dużą pomocą. Jeśli pacjent nie może mówić już samo ich słuchanie może sprawić mu ulgę.

5. Zachęć podopiecznego do wzięcia udziału w spotkaniach grupy wsparcia. Takie spotkania dają możliwość spotkania ludzi podobnych do siebie oraz możliwość wymienienia się doświadczeniami.

6. Wspieraj hobby i zainteresowania podopiecznego. Powrót do hobby czy zainteresowań to istotna część procesu rehabilitacji po udarze.

7. Dostosuj stopień trudności wykonywanych zadań do możliwości podopiecznego. Staraj się wspierać podopiecznego tak, aby nie dopuszczał do siebie myśli, że nie jesteś w stanie robić czegoś tak dobrze, jak przed udarem. Rehabilitacja wymaga stawiania podopiecznemu celi i sukcesywnego realizowania ich.

8. Ćwicz z podopiecznym. Aktywność fizyczna ma korzystny wpływ na leczenie i zapobieganie depresji. Każda regularna aktywność fizyczna, może pomóc.

9. Zdrowa dieta. Osoby z depresją często tracą apetyt. Staraj się podawać podopiecznemu, regularne i zdrowe posiłki.

10. Edukuj. Jeśli to możliwe, zachęcaj podopiecznego do zdobywania wiedzy na temat jego kondycji zdrowotnej. Polecaj książki, poradniki czy fora Internetowe.

ZAMKNIJ
CZYTAJ DALEJ

Mieszkanie, w którym przebywa osoba chora powinno być przede wszystkim bezpieczne i możliwie jak najbardziej funkcjonalne…

Mieszkanie, w którym przebywa osoba chora powinno być przede wszystkim bezpieczne i możliwie jak najbardziej funkcjonalne.

1. Wskazania ogólne

  • Zadbaj o właściwe oświetlenie. Obok łóżka chorego powinien znaleźć się wyłącznik światła, a także niewielka lampka nocna.
  • Usuń niebezpieczne przedmioty. Zatroszcz się o to, aby chory nie miał dostępu do szklanych, ostrych czy ciężkich przedmiotów.
  • Meble powinny być tak ustawione aby chory nie potykał się o nie i nie obijał.
  • Wszelkie przewody i kable muszą być pochowane, jeśli to niemożliwe przyklej je taśmą do podłogi.
  • Osłoń lub zaklej taśmą klejącą wszystkie gniazdka wtykowe.
  • Nie dopuść do tego, aby chory samodzielnie otwierał okna i drzwi. Istnieje możliwość zamontowania zabezpieczenia chroniące przed otwarciem okien i drzwi balkonowych. Możesz zasugerować rodzinie podopiecznego by je zamontowali dla dobra podopiecznego.
  • Drzwi wewnętrzne i zewnętrzne nie powinny posiadać zasuwek lub haczyków. Chory może próbować zamykać się w pomieszczeniu.
  • Chroń liczniki gazu i prądu przed dostępem chorego. Może próbować samodzielnie w nich manipulować.
  • Dopilnuj aby ważne dokumenty były poza zasięgiem chorego.
  • Opisz mieszkanie. Na drzwiach, szybach czy obrazkach powinny znajdować się karteczki z napisami, które umożliwią sprawne poruszanie się po domu.

2. Przystosowanie Kuchni do potrzeb podopiecznego

Jeśli osoba z chorobą Alzheimera ma dostęp do kuchni, warto zadbać o przystosowanie jej w taki sposób, by nie zrobiła sobie w niej krzywdy. Przystosowując kuchnie do potrzeb podopiecznego, warto trzymać się następujących zasad:

  • Zadbaj o zabezpieczenie dopływu gazu do kuchenki.
  • Sprawdź czy w mieszkaniu zamontowany jest czujnik dymu. Jeśli w domu nie takiego czujnika, poproś rodzinę podopiecznego, taki zamontowała.
  • Jeśli w domu podopiecznego wodę gotuje się w czajniku manualnym, zaproponuj zmianę. Dobrze aby chory używał czajnika, który automatycznie się wyłączy.
  • Noże i pozostałe sztućce, a także szklane naczynia należy schować tak, aby chory nie miał do nich dostępu.
  • Szafki i szuflady kuchenne powinny być zabezpieczone na wypadek, gdyby chory chciał się do nich dostać.
  • W szafkach do których chory ma dostęp, połóż plastikowe naczynia. Pomoże to uniknąć pokaleczenia się przez chorego.
  • Sprawdź czy w mieszkaniu znajduje się gaśnica, jeśli nie poproś rodzinę podopiecznego o jej zakupienie, może się przydać.

3. Przystosowanie łazienki do potrzeb podopiecznego

  • Zabezpiecz gniazdka i szklane przedmioty. W gniazdkach powinny znajdować się zatyczki, aby chory nie włączył samodzielnie suszarki czy pralki. W przypadku kontaktu z wodą grozi to porażeniem prądem. Wszelkie środki czystości i kosmetyki muszą być schowane w szafce na kluczyk. Chora osoba może próbować je zjeść lub wypić. Z łazienki muszą zniknąć również szklane, ostre przedmioty (niebezpieczeństwo skaleczenia).
  • Ustaw optymalną temperaturę wody. Woda w kranie nie powinna być ani zbyt gorąca, ani zimna (chory może mieć problem z oceną i np. poparzyć się). Najlepiej, aby miała stałą temperaturę. Zamontuj uchwyty i maty antypoślizgowe – pomogą one w bezpiecznej toalecie. Pamiętaj o pielęgnacji chorego. Dbaj, aby miał umyte i ostrzyżone włosy. Podobnie z myciem zębów. W przypadku mężczyzn pamiętaj też o regularnym goleniu.
ZAMKNIJ
CZYTAJ DALEJ

Myślisz, że ta praca
jest dla Ciebie?

Wypełnij formularz, skontaktujemy się z Tobą w przeciągu 48 godzin

Administratorem Państwa danych osobowych jest LogistykaPL sp. z o. o. z siedzibą w Koziegłowach, ul. Warszawska 1, 42-350 Koziegłowy. Podane dobrowolnie dane będą przetwarzane w celu korzystania z formularza kontaktowego. Przysługuje Państwu prawo dostępu do treści swoich danych osobowych oraz do ich poprawiania.


przewiń w dół