Choroby wieku podeszłego

Nazywane inaczej chorobami starczymi są wynikiem upływu czasu i eksploatacji organizmu. Na dolegliwości i choroby wieku podeszłego wpływ mają między innymi niezdrowy tryb życia, niezdrowa lub uboga w składnik odżywcze dieta, jak również predyspozycji genetycznych.



Dowiedz się więcej na temat opieki nad chorymi na:

Choć nadciśnienie tętnicze występuje u osób w każdej grupie wiekowej, to zdecydowanie najwięcej zachorowań występuje wśród osób powyżej 65 roku.

Objawy nadciśnienia tętniczego

Nie występują zbyt często, choroba potrafi przebiegać bezboleśnie. Dlatego, warto regularnie mierzyć ciśnienie podopiecznego, a jeśli przekroczy 140/90 mmHg skonsultować go z lekarzem specjalistą. Z lekarzem, należy też skonsultować podopiecznego, jeśli odczuwa:

  • bóle i zawroty głowy,
  • nadpobudliwość nerwową,
  • problemy ze snem,
  • łatwe męczenie się,
  • kołatania serca i bóle w jego okolicach,
  • duszności czy szumy w uszach

Wszystkie te objawy mogą sugerować nadciśnienie tętnicze.

Jak wygląda opieka nad podopiecznym z nadciśnieniem tętniczym?

ZMIANA TRYBU ŻYCIA

Najważniejsze są wskazania lekarza. Jeśli specjalista uzna, że wyniki chorego nie wymagają terapii farmakologicznej, wystarczy stosować się do zaleceń związanych ze zmianą trybu życia podopiecznego:

  • regularny wysiłek fizyczny dostosowany do możliwości podopiecznego,
  • zmianą diety na pozbawioną soli i cukrów prostych,
  • całkowite odstawienie alkoholu, jeśli podopieczny taki spożywa
  • rzucenie palenia (jeśli podopieczny jest uzależniony od papierosów)

Warto jednak podkreślić, że zmiana trybu życia jest wymagana nawet jeśli u pacjenta zostanie zastosowana terapia farmakologiczna.

CODZIENNY POMIAR CIŚNIENIA

Oprócz czuwania nad zmianą nawyków, od opiekunki osoby chorej na nadciśnienie, wymaga się też prowadzenie dziennika pomiaru ciśnienia. To bardzo ważne by regularnie mierzyć ciśnienie podopiecznego. Brak kontroli w tym zakresie może doprowadzić do udaru, zmian miażdżycowych, upośledzenia pracy nerek, zawału, utraty wzroku a nawet życia.

TECHNIKA POMIARU CIŚNIENIA

W przypadku pomiaru za pomocą mankietu elektronicznego pamiętaj że:

  • mankiet powinien być dobrany do grubości ramienia podopiecznego,
  • mankiet powinien zostać założony 2-3 cm powyżej zgięcia łokciowego (na wysokości serca),
  • ciśnienie najlepiej mierzyć rano,
  • ciśnienie musi być badane w sytuacjach stanu spoczynku organizmu,
  • ciśnienia nie należy mierzyć po wypiciu kawy czy po zjedzeniu posiłku,
  • pacjent nie powinien też leżeć czy stać w trakcie badania, optymalną pozycją, pozycja siedząca,
  • pomiar ciśnienia należy przeprowadzać 2- 5 razy dziennie w zależności od wskazań lekarza,
  • pomiar ciśnienia należy przeprowadzać na obu rękach.

W przypadku pomiaru za pomocą aparatu manualnego pamiętaj że:

  • ciśnienie skurczowe, to te które pojawia się w momencie, kiedy krew w tętnicy pokona opór mankietu uciskowego.
  • ciśnie rozkurczowe, to najniższa wartość, która pojawi się po tym, jak krew pokona ucisk mankietu.
  • aby nie mieć wątpliwości, co do podawanych wartości, ciśnienie należy mierzyć, wkładając słuchawkę stetoskopu pod mankiet. Dzięki temu usłyszymy zarówno moment w którym krew pokona opór mankietu, jaki i ten w którym szum ustanie.

PODAWANIE LEKÓW

Leki przepisywane przy nadciśnieniu tętniczym, musza być przyjmowane przez podopiecznego, bardzo systematycznie. Jakiekolwiek odejście od wskazań lekarskich może doprowadzić do poważnych powikłań.

Co zrobić w przypadku skoków ciśnienia podopiecznego

Wahania ciśnienia tętniczego są dość typowe dla osób chorujących na nadciśnienie. Rzadko występują jednak przypadki, że ciśnienie nagle gwałtownie wzrasta powyżej 200/120 mmHg. A co gdyby jednak tak się stało? Przede wszystkim zachować spokój i podjąć odpowiednie działanie. Kluczowa jest tu wstępna ocena sytuacji, jeśli podopieczny:

  • odczuwa silne bóle głowy i zawroty głowy,
  • ma zaburzenia widzenia,
  • ma zaburzenia świadomości, mowy,
  • jeśli osłabną mu siły kończyn (nogi i/lub ręki),
  • ma bóle serca,
  • odczuwa duszność.

Należy bezzwłocznie wezwać lekarza lub pogotowie.

Spowodowana jest nadciśnieniem tętniczym, które doprowadza do upośledzenia struktury tętnic i żył a w konsekwencji do miażdżycy. Choroba wieńcowa uniemożliwia dostarczenie organom wewnętrznym (sercu, mózgowi, nerkom, wątrobie itp.) wystarczającej ilości krwi, wraz z substancjami odżywczymi i tlenem.

Objawy choroby wieńcowej

Choroba wieńcowa (zwężenie tętnic) może rozwijać się przez wiele lat, najczęściej jednak nie odczuwa się objawów aż do chwili, kiedy zwężenie zaczyna zagrażać życiu. Charakterystycznym objawem przewlekłej choroby niedokrwiennej, jest ból w klatce piersiowej, który charakteryzuje się dużą zmiennością i często jest nietypowy, jednak ma pewne cechy wyróżniające:

  • Jest zlokalizowany za mostkowo,
  • ma charakter przeszywający, promieniuje do barków, ramion i przedramion lub palców.
  • ma charakter uciskający, dławiący, rozpierający lub piekący zwykle połączony z uczuciem duszności,
  • rozpierający, piekący lub określany jako uczucie ciężaru w klatce piersiowej. Niekiedy towarzyszą mu poty, niepokój, strach, zasłabnięcie.
  • Nasila się w czasie wysiłku, stresu, pod działaniem zimna, po obfitym posiłku.
  • Ustępuje samoistnie w odpoczynku lub pod wpływem podjęzykowego zastosowania nitrogliceryny.

Jak wygląda opieka nad podopiecznym z chorobą wieńcową

Opieka nad podopiecznymi z tą chorobą wymaga dużej cierpliwości. Podopieczni z choroba wieńcową nie mają cierpliwości dla siebie tak samo ja dla innych. Aby nie dawać im powodów do zdenerwowania, warto ustalić z nimi plan dnia, a następnie postępować według wcześniejszych ustaleń.

CZYNNIKI KTÓRE DECYDUJĄ O POLEPSZENIU STANU ZDROWIA

Opiekując się podopiecznym z chorobą wieńcową, warto zwrócić uwagę na:

  • dietę bogatą w witaminy i kwasy omega,
  • odstawienie wszelkich używek (alkoholu, papierosów itp.),
  • oraz ruch, dostosowany do możliwości podopiecznego.

CODZIENNY POMIAR CIŚNIENIA

Opieka nad osobami z chorobami serca, w tym miażdżycą, wymaga od opiekuna codziennych pomiarów ciśnienia. Dobrze jest, zapisywać wyniki badań w zeszycie, tak by lekarz miał do nich wgląd.

Jak mierzyć ciśnienie – porady:

  • mankiet powinien być dobrany do grubości ramienia podopiecznego,
  • mankiet powinien zostać założony 2-3 cm powyżej zgięcia łokciowego (na wysokości serca),
  • ciśnienie najlepiej mierzyć rano,
  • ciśnienie musi być badane w sytuacjach stanu spoczynku organizmu,
  • ciśnienia nie należy mierzyć po wypiciu kawy czy po zjedzeniu posiłku,
  • pacjent nie powinien też leżeć czy stać w trakcie badania, optymalną pozycją, pozycja siedząca,
  • pomiar ciśnienia należy przeprowadzać 2- 5 razy dziennie w zależności od wskazań lekarza,
  • pomiar ciśnienia należy przeprowadzać na obu rękach.

BÓL WIEŃCOWY – POSTĘPOWANIE W PRZYPADKU ATAKU

Choroba wieńcowa to w zasadzie zespół schorzeń, objawy tej choroby mogą być bardzo bolesne psychosomatycznie. Dlatego bardzo ważne jest, aby opiekun w trakcie pojawienia się bólu psychosomatycznego u pacjenta, zachować spokój. Jak postępować w takiej sytuacji?

  • podaj leki przeciwbólowe (powinny być przepisane przez lekarza – nigdy nie podawaj leków przeciwbólowych, których lekarz nie przepisał)
  • zastosuj tlenoterapię
  • staraj się zrozumieć stan chorego i wspieraj go psychiczne. Zapewnij bezpieczeństwo i stwórz atmosferę zaufania oraz troski o życie chorego.

Co z robić gdy ból wieńcowy podopiecznego nie ustępuje?

Jeśli ból nie ustępuje a towarzyszą mu:

  • trudności w oddychaniu,
  • osłabienie,
  • bladość skóry,
  • wystąpienie potu czy też utrata przytomności.

Niezbędne jest natychmiastowe wezwanie zespołu ratownictwa medycznego, a następnie podjęcie działań ratunkowych. Unieruchamiania podopiecznego w bezpiecznej pozycji bocznej i monitorowania jego czynności życiowych/ reanimacji, aż do przyjazdu pogotowia.

Udar mózgu jest wynikiem powikłań związanych z dostarczaniem krwi do mózgu. Co istotne, wyróżniamy dwa rodzaje udaru:

  • Udar niedokrwienny, będący wynikiem zatkania naczynia krwionośnego: zatoru lub zakrzepu, będącego powikłaniem przewlekłych chorób układu krążeniowego, takich jak: wady zastawek, ostry zawał serca, niedrożność tętnic, urazy, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia krzepnięcia, zmiany zapalne w naczyniach krwionośnych.
  • Udar krwotoczny (zwany potocznie wylewem), spowodowany jest, przewlekłymi stanami chorobowymi, takimi jak: nieleczone nadciśnienie tętnicze, pęknięcie tętniaka mózgu, wady wrodzone zakłócające wzajemne komunikowanie się komórek mózgowych.

Objawy udaru

Objawy występujące przy udarze mózgu są jednorodne, w dużej mierze zależą od miejsca w którym nastąpiło uszkodzenie (krwotok lub zator) oraz półkuli mózgowej, której zator czy wylew dotknął. W wyniku doświadczenia udaru, pacjent może się uskarżać na niedowłady, drętwienia, osłabienia prawej lub lewej strony ciała. U osób, które doświadczyły udaru mogą się pojawić również następujące objawy:

  • zaburzenia widzenia dotyczące jednego lub obu oczu,
  • zaburzenia w rozumieniu mowy,
  • zaburzenia w wypowiadaniu się,
  • zaburzenia równowagi,
  • problemy z rozpoznawaniem oraz identyfikowaniem obiektów,
  • kłopoty z liczeniem, pisaniem oraz czytaniem,
  • zaburzenia lub całkowity brak czucia jednej strony ciała,
  • nagłe i bardzo silne zawroty głowy,
  • nagły i bardzo silny ból głowy różniący się od standardowego bólu głowy,
  • nudności oraz wymioty,
  • problemy z połykaniem.

Jeśli masz wątpliwości czy podopieczny właśnie doświadcza udaru, skorzystaj z testu F.A.S.T :

1. F jak face (ang. twarz). Poproś aby podopieczny uśmiechnął się, jeśli jeden z kącików opada, może to być udar.

2. A jak arms (ang. ramiona). Poproś podopiecznego o podniesienie rąk do góry, jeśli jedno z ramion jest niżej, może to świadczyć o udarze.

3. S jak speech (ang. mowa). Wypowiedz proste zdanie, a następnie poproś podopiecznego o powtórzenie go, jeżeli ma problemy z zapamiętaniem albo powtórzeniem (przekręca słowa i mówi niewyraźnie) może to być udar.

4. T jak time (ang. czas). Jeżeli jakikolwiek, z podanych wyżej symptomów występuje u podopiecznego, ułóż go w pozycji bocznej bezpieczniej i dzwoń na pogotowie. W przypadku udaru, czas podjęcia leczenia jest kluczowy.

Opieka nad pacjentem poudarowym

Odpowiednio szybkie podjęcie leczenia (od ataku do rozpoczęcia leczenia, nie powinno minąć dłużej niż trzy godziny) pozwala na odwrócenie skutków udaru. Czasami jednak pomoc nadchodzi zbyt późno lub udar jest zbyt silny.

WSKAZANIA PODSTAWOWE

Rehabilitacja ruchowa i logopedyczna

Ma na celu zmniejszenie objawów neurologicznych, a także zapobieganie niepożądanym skutkom udaru oraz powikłaniom. Działania rehabilitacyjne należy rozpocząć jak najwcześniej u wszystkich chorych po konsultacjach z lekarzem i rehabilitantem.

Przykładowe ćwiczenia rehabilitacyjne

Jeśli to możliwe regularny wysiłek fizyczny

Oprócz rehabilitacji, warto zadbać o kondycje osoby po udarze. Podopieczny powinien zażywać ruchu minimum trzy razy w tygodniu. Należy zapytać rehabilitanta, jakie ćwiczenia powinny to być, tak aby dostosować wysiłek fizyczny do możliwości pacjenta.

Prawidłowe żywienie podopiecznych po udarze

W wyniku udaru często dochodzi do zmian w procesie przemiany materii, których rezultatem jest podwyższenie tempa metabolizmu. Jego następstwem jest zwiększenie zapotrzebowania na energię i substancje mineralne. Podopiecznemu po udarze powinno się zwiększyć ilość spożywanych posiłków.

Niestety jest to bardzo trudne ponieważ przyjmowanie pokarmów utrudniają niedowłady. Chory, musi być wtedy karmiony przez opiekuna lub przez sondę.

Jak prawidłowo karmić podopiecznego – video

Pomoc przy podstawowych czynnościach życiowych

  • Ubieranie. Przy upieraniu podopiecznego, warto pamiętać o tym, że odczuwa dyskomfort z powodu naruszenia intymności. Ubieranie często powoduje u pacjenta uczucie bezradności, trzeba wykazać się poczuciem taktu i uprzejmością, a w przypadku gdy Pacjent nie chce współpracować, poprosić o konsultacje z psychologiem. Jeśli uda się współpracować z podopiecznym, warto pamiętać, że ubieranie zawsze zaczynamy od strony która została sparaliżowana.

Jak prawidłowo ubierać podopiecznego – video

  • Czynności codzienne. W każdą czynność codzienną w którą uda się zaangażować podopiecznego, warto wpleść elementy rehabilitacji.

Przykładowe ćwiczenia rehabilitacyjne – video

Choroba Alzheimera jest najczęstszą przyczyną otępienia u osób powyżej 60 roku życia.

Jakie są objawy Alzheimera

Charakterystycznym objawem choroby Alzheimera są zaburzenia pamięci, czyli zdolności do nabywania nowych lub odtwarzania uprzednio nabytych informacji. Wraz z postępem choroby

występują:

  • afazja zaburzenia mowy, trudności w doborze słów i nazywaniu przedmiotów,
  • apraksja czyli niezdolność do wykonywania wyuczonych ruchów, np. posługiwania się sztućcami, pisania, czytania,
  • agnozja czyli zaburzenia słyszenia i widzenia,

W późnej fazie choroby otępienie jest tak nasilone, że chory niekiedy nie wie, kim jest, ma trudności z wypowiedzeniem pojedynczych słów. W chorobie Alzheimera obserwuje się także drgawki, drżenie rąk, przykurcze mięśni. Często występuje spadek masy ciała, który może być przyczyną nawracających infekcji.

U osób w zaawansowanym stadium choroby obserwuje się wyniszczenie organizmu i tworzenie się ran odleżynowych.

 

Jak wygląda opieka nad podopiecznym z chorobą Alzheimera

Opiekunowie osoby chorej na Alzheimera na każdym etapie choroby stają przed wieloma wyzwaniami. To, co opiekun może dać najcenniejszego, to swoją obecność, wsparcie oraz zrozumienie, które przychodzi wraz z doświadczeniem i wiedzą. Poniżej zamieszczamy wskazówki, które mogą okazać się przydatne.

BĄDŹ SPOKOJNY

Niezwykle ważna jest cierpliwość i wyrozumiałość względem zachowań chorego. Zawsze kiedy rozmawiasz z podopiecznym, pamiętaj zachowaniu spokojnego tonu głosu. Wszelka nerwowość, czy zniecierpliwienie zostaną źle odebrane przez chorego i mogą mieć na niego negatywny wpływ. Jeżeli będziemy rozdrażnieni czy agresywni, chory może się przestraszyć, zdenerwować, zamknąć w sobie lub po prostu, przestać reagować na nasze prośby.

POSTAW NA RUTYNĘ

Istotne jest zapewnienie choremu regularnego planu dnia. Poprzez stałą powtarzalność czynności utrwalony zostanie przez niego stały schemat dnia. Dzięki temu chory będzie bardziej spokojny i chętniej będzie wykonywał obowiązki czy poddawał się określonym zabiegom. Dlatego podawaj posiłki choremu o tych samych godzinach, niech w ciągu dnia będzie czas obowiązków, rekreacji, np. spacery oraz rozrywki – oglądaj z chorym rodzinne fotografie czy programy telewizyjne.

AKTYWIZUJ SENIORA

Dopóki stan chorego będzie na to pozwalał, angażuj go w czynności dnia codziennego. Ważne, aby  osoba z Alzheimerem jak najdłużej była stymulowana do samodzielności – codzienna toaleta, spożywanie posiłków, ubieranie się. Zadbaj o to, żeby miała obowiązki dostosowane do swoich upodobań, możliwości i stanu zdrowia.

NIE DAJ SIĘ BEZSENNOŚCI

Zdarza się, że u osób chorych na Alzheimera występują zaburzenia snu. Aby znormalizować taką sytuację, należy zorganizować choremu odpowiednią ilość obowiązków i aktywności w ciągu dnia. Jeżeli takie rozwiązania nie przynoszą efektów, należy skonsultować się z lekarzem psychiatrą w celu zastosowanie leczenia farmakologicznego.

SPRYTNY SPOSÓB

Jeśli podopieczny ma skłonności do uciekania lub gubienia się, warto zrobić naszywki na wewnętrznej stronie kurtki czy swetra chorego. Wszyj karteczkę z adresem podopiecznego oraz swoim numerem telefonu. W razie zaginięcia umożliwi to szybkie jego odnalezienie i bezpieczny powrót podopiecznego do domu.

Jest postępującym schorzeniem mózgu, prowadzącym do narastającej niesprawności ruchowej, ograniczającej możliwość wykonywania czynności precyzyjnych. Choroba wzięła swoją nazwę, od angielskiego lekarza, Parkinson jest jedną z najczęstszych chorób zwyrodnieniowych układu nerwowego.

Jakie są objawy choroby Parkinsona

Osoby u których wystąpi ta zmiana chorobowa, zauważają spowolnienie oraz niezgrabność w ruchach. Często mylą te symptomy z reumatyzmem lub ze starszym wiekiem. Ponieważ Parkinson jest chorobą postępującą, chorzy z czasem, zaczynają doświadczać:

  • sztywności mięśniowej
  • spowolnienia ruchowego
  • drżenia spoczynkowego
  • trudności w rozpoczynaniu wykonywania ruchów dowolnych
  • „przodopochylenie” tułowia
  • zaburzenia chodu: małe, szurające kroczki i brak balansowania kończyn górnych
  • zaburzenia równowagi – u chorych z chorobą Parkinsona często zdarzają się upadki
  • niewyraźna, cicha mowa

Ponieważ w przypadku choroby Parkinsona, nie ma modelu postępowania diagnostycznego, rozpoznanie choroby stawia się na podstawie klinicznych objawów choroby i reakcji na podawane leki.

Dawkowanie leków

W ostatnich latach coraz częściej zwraca się też uwagę na patologiczne zachowania w chorobie Parkinsona zwane zaburzeniami kontroli impulsów (spowodowane złym dawkowaniem leku), należą do nich: patologiczne zachowania hazardowe czy kompulsywne zakupy a także hipersekzualizm. Postępowanie w tych przypadkach polega na zastosowaniu psychoterapii jak i modyfikacji zasadniczego leczenia.

Opieka nad osobami chorymi na Parkinsona

Warto zdawać sobie sprawę, że Parkinson to choroba postępująca. W późnym okresie trwania, Parkinson może prowadzić do trudności w sprawowaniu opieki. Aby dobrze zaopiekować się podopiecznym, warto poznać przebieg choroby.

NARASTAJĄ ZABURZENIA POSTAWNE

Zaburzenia równowagi a w konsekwencji upadki. Szczególną ostrożność należy przykładać do opieki nad chorym, który wstaje i próbuje się poruszać- brak kurateli może doprowadzić do urazu i pogorszenia stanu podopiecznego.

POJAWIAJĄ SIĘ ZABURZENIA WEGETATYWNE

To grupa objawów, do których należą: obniżenie ciśnienia tętniczego (grożące zasłabnięciami i upadkami), uporczywe zaparcia, zaburzenia funkcji pęcherza moczowego, zwiększona potliwość i duszność, zmiany skórne o charakterze łojotoku.

CHOROBA UPOŚLEDZA TEŻ FUNKCJE UMYSŁOWE

Choroba doprowadza do spowolnienie myślenia, upośledzenia pamięci, zaburzenia orientacji przestrzennej – szczególnie w późnym okresie schorzenia. Zaburzenia funkcji umysłu ograniczają samodzielność chorego, a w konsekwencji prowadzą do depresja i lęku.

Jak zapewnić komfort choremu na Parkinsona

AKTYWNOŚĆ FIZYCZNA

Podopiecznemu należy zapewnić odpowiednią ilość, bezpiecznego ruchu. Aktywność fizyczna jest bardzo istotna dla chorego, pomaga pozbyć się drżenia, pobudza procesy metaboliczne, dobrze wpływ na stan psychiczny. Trzeba jednak pamiętać, że forma aktywności fizycznej musi być odpowiednio dobrana do możliwości podopiecznego.

WŁAŚCIWA DIETA

Właściwe, regularne odżywianie. Ważne aby pokarmy były podawane w małych porcjach, jeśli podopieczny ma duże problemy z przełykaniem, warto zadbać o jednolita, gładką konsystencję jedzenia.

AKTYWIZACJA

Należy zapewnić podopiecznemu stały, regularny kontakt z bliskimi oraz znajomymi. Zapewnij podopiecznemu, warunki do spotkań. Spraw aby miał poczucie kontroli. Pozwól mu na spędzanie czasu na różnorodnych, cieszących chorego zajęciach. Zachęcaj go aby próbował robić to, co dawnej lubił, a jeśli nie wychodzi, zachęcaj do ponownego spróbowania. Pamiętaj aby zajęcia te były bezpieczne dla podopiecznego. Ćwicz z podopiecznym mowę oraz zapamiętywanie. Zachęcanie do wykonania wszelkich czynności, które chory jest w stanie wykonać samodzielnie,

Sprawdź jak aktywizować seniorów

Stosowanie się do wyżej wymienionych wskazówek może mieć wymierny, pozytywny wpływ na samopoczucie i zadowolenie z życia osoby dotkniętej chorobą Parkinsona.

Poradnik dla opiekuna – choroba Parkinsona

Cukrzyca to choroba, będąca wynikiem zwiększonego poziomu glukozy we krwi. Dzieje się to na skutek niewydolności mechanizmów regulujących jej poziom. Rozróżniamy dwa typy cukrzycy.

Cukrzycę typu I – uwarunkowaną genetycznie i immunologicznie, która przeważa u dzieci i osób młodych.

Cukrzycę typu II – pojawia się zwykle około pięćdziesiątego roku życia i charakteryzuje się skrytymi objawami lub ich całkowitym brakiem, pacjent z cukrzycą typu II może przeżyć wiele lat stosując same doustne leki obniżające poziom glukozy, zanim rozpocznie insulinoterapię .

Przyczyny i objawy cukrzycy typu II

Wyróżnia się dwie przyczyny cukrzycy typu 2, pierwsza to zaburzenie wydzielania i/lub działania insuliny, a druga to otyłość, będąca przyczyną insulinooporności. W powstawaniu cukrzycy typu II biorą udział dwa czynniki: genetyczny, na który nie mamy wpływu, oraz środowiskowy, modyfikowalny czyli otyłość.

Objawy cukrzycy typu II rozwijają się stopniowo. Należą do nich:

  • nadmierne pragnienie,
  • oddawanie dużej ilości moczu,
  • ogólne osłabienie i infekcje układu moczowo-płciowego.
  • zmniejszenie masy ciała.

Należy pamiętać, że początkowo, gdy glikemie nie są jeszcze bardzo duże, objawów cukrzycy jeszcze nie ma. Dlatego należy okresowo badać stężenie glukozy. Badania te są bardzo ważne w przypadku osób: otyłych, z nadciśnieniem tętniczym, chorych na serce a także takich, które maja genetyczne predyspozycje.

Opieka nad pacjentem z cukrzycą typu III

Podstawowym celem opieki nad pacjentami z cukrzycą typu II jest normalizacja stężenia glukozy we krwi. W tym celu należy:

  • kontrolować przyjmowanie leków przez podopiecznego,
  • kontrolować masę ciała podopiecznego,
  • zachęcać podopiecznego do aktywności fizycznej,
  • pamiętać o diecie ubogiej w cukry proste a bogatej w warzywa,
  • prowadzić codzienny pomiar glukozy.

Hipo i hiperglikemia

W przypadku nie stosowania się do zaleceń lekarza, nie kontrolowania poziomu glukozy we krwi i nie podawaniu stosownych leków. Może dojść u podopiecznego do hipoglikemii lub hiperglikemii. To poważne zaburzenia, które mogą doprowadzić do śmierci podopiecznego.

Jak rozpoznać hiperglikemie:

  • pogorszeniem samopoczucia,
  • częstym oddawaniem moczu,
  • zaburzeniami pamięci,
  • pogorszeniem się widzenia,
  • problemami ze snem.

Jak rozpoznać hipoglikemie:

  • agresję,
  • splątanie,
  • urojenia,
  • bóle głowy,
  • senność.

Jeśli podopieczny niechętnie poddaje się rygorom związanym z leczeniem cukrzycy, warto poinformować go o konsekwencjach, jakie niesie z sobą takie zachowanie. Informatory dla cukrzyków, znajdziesz w każdej poradni jak również w Internecie. Do komplikacji wynikających z nie stosowania do zaleceń lekarskich, zalicza się: ślepotę, miażdżycę (która prowadzi do obumierania komórek a w konsekwencji do amputacji), sepsę, udary i zawały.

Masz pytania?

Wprowadź swój nr telefonu lub adres e-mail, by otrzymać od nas odpowiedź:

Administratorem Państwa danych osobowych jest LogistykaPL sp. z o. o. z siedzibą w Koziegłowach, ul. Warszawska 1, 42-350 Koziegłowy. Podane dobrowolnie dane będą przetwarzane w celu korzystania z formularza kontaktowego. Przysługuje Państwu prawo dostępu do treści swoich danych osobowych oraz do ich poprawiania.


przewiń w dół